![]() | ||||||||||||||||||||
|
"Δε
σε ξεχνώ"!
| ||||||||||||||||||||
|
Η
Αρετή, η φωτογράφος μας, ήρθε στο ραντεβού πιο ενημερωμένη από μένα! Είχε
μπει στο internet και είχε διαβάσει το blog με το όνομα de.se.ksexno που
δημιουργήθηκε ειδικά για την παράσταση του Στάθη Δρογώση και του
συγκροτήματος "Δραμαμίνη". Ένα πρόγραμμα με ισχυρές μνήμες.
Ένα ταξίδι στο παρελθόν. Οκτώ άτομα επί σκηνής, ηλεκτρικός ήχος, ροκ καταστάσεις και η βραδιά ξεκινάει, "αυτοί που δεν ήρθαν φταίνε" λέει ο Δρογώσης και μας παρουσιάζει τη μπάντα, τον ηλεκτρικό γνωστό του ήχο, καινούργια τραγούδια και οικογενειακές καταστάσεις. Η έμπνευση αυτή τη φορά ήρθε από ανθρώπους που γνώρισε για λίγο αλλά αγάπησε πολύ, σχέσεις που τον συντροφεύουν ως σήμερα αλλά και φίλους όπως ο "Κανέλος", το διάσημο αδέσποτο σκυλί των Εξαρχείων ή το σπίτι που τον φιλοξένησε όταν ήρθε στην Αθήνα και καθημερινές καταστάσεις όπως ένα ζευγάρι μουσικών πρωί στον ηλεκτρικό. Οι Δραμαμίνη έχουν κάνει τη δική τους εμφάνιση στο χώρο της μουσικής και ο ήχος τους δένει με του Δρογώση. Παρουσίασαν δικά τους κομμάτια αλλά και άλλων όπως Μάλαμα, Τρύπες, Παπακωνσταντίνου. Κομμάτια με απαιτήσεις που θέλουν προσοχή αν αποφασίσεις να τα παρουσιάσεις. Χάρης Μιχαηλίδης ο ένας τραγουδιστής που η φωνή του ταιριάζει σαν χροιά με του Δρογώση και Γιώργος Χατζηκωσταντίνου ο άλλος που θα ήθελα να τον ακούσω σε περισσότερα τραγούδια. Στο κοινό
ήταν κάποια παιδιά από τη Φολέγανδρο. Σ' εκείνο το νησί έπαιζε ένα καλοκαίρι
(παλιά) ο Δρογώσης με το συγκρότημα "Τα φώτα που σβήνουν", τους
άκουσε ο Μανώλης Φάμελος, του άρεσαν και αποφάσισε να κάνει την παραγωγή
του δίσκου τους. Μετά όμως, διάφορες υποχρεώσεις δεν τους επέτρεψαν να
συνεχίσουν τη συνεργασία. Τώρα όμως, όπως μας πληροφόρησε ο τραγουδοποιός
θα βρεθούν και πάλι μαζί για να ξανατραγουδήσουν, να ηχογραφήσουν και
μα βγάλουν καινούργια δουλειά! "Μια πολιτεία δίχως σπίτια",
"ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι", "η Λήδα ρωτάει τι κάνω"...
και άλλα τραγούδια μέχρι το διάλειμμα. Στο δεύτερο μέρος άνοιξε το πρόγραμμα με ένα τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά, τη "Κική" κι ύστερα ακούστηκε αυτό που περίμενα όλη νύχτα... Κόλλημα με το "θα περάσουν οι μέρες", όταν το πρωτοάκουσα γύρναγα από Θεσσαλονίκη με το αμάξι. Το άκουγα συνέχεια. Όταν ακούς τα αγαπημένα σου τραγούδια "ζωντανά" αλλάζουν, αποκτούν μια άλλη "μνήμη". Το κοινό ενθουσιώδες έκανε φωνητικά στον "φίλο τον Κανέλο", στο "όλα είναι δανεικά", "ένα χλωμό Σεπτέβρη" και νοστάλγησε με το "ήρθες αργά", τραγούδι που ο Δρογώσης αφιέρωσε στη γιαγιά του. Πληροφορίες-ιστορίες-προτάσεις : www.de-se-ksexnw.blogspot.com Περισσότερες φωτογραφίες από το event
| ||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||