Ξαφνιάστηκα όταν μου είπαν πως θα εμφανίζονταν στον Ιανό οι Ενδελέχεια. Είχα συνδέσει το χώρο με πιο ...κουλτουριάρικα πράγματα ή για να το πω αλλιώς είχα τους Ενδελέχεια για πιο άγριες καταστάσεις. Φυσικά δέχτηκα, όχι τόσο από περιέργεια, αν και θα ήταν ένας πολύ καλός λόγος, αλλά κυρίως γιατί ήθελα να δω επιτέλους live αυτό το συγκρότημα που άκουγα χρόνια και δεν είχα καταφέρει να παρακολουθήσω ποτέ. Συγχρόνως θα είχα την ευκαιρία να βρεθώ (για πρώτη φορά, το ομολογώ) σ' αυτόν τον παράξενο πολυχώρο ακριβώς στο κέντρο της Αθήνας, που τα πρωινά ζει μια καθημερινή εμπορική ζωή και τα βράδια μεταμορφώνεται σε μια καλλιτεχνική αγκαλιά!

Οχτώ ακριβώς λοιπόν δώσαμε ραντεβού με την Αρετή Σταυροπούλου, τη φωτογράφο μας, έξω από τον Ιανό, οχτώ παρα πέντε είμασταν και οι δύο Σταδίου 24, έτοιμες για ...δαιμόνιο καλλιτεχνικό ρεπορτάζ! Η πρόσκληση εξάλλου έλεγε 8.30 και η μισή ώρα νωρίτερα πιστεύαμε ότι θα μας έδινε το πλεονέκτημα της άνετης επιλογής θέσης. Αλίμονο, όμως, δεν υπολογίσαμε ότι εδώ δεν είναι Αγγλία και όταν σε τέτοιες εκδηλώσεις κάποιος λέει οχτώμιση εννοεί τουλάχιστον ...μια ώρα αργότερα!

Δεν πειράζει ωστόσο, καθώς στην ώρα που μεσολάβησε είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε μια ζεστή σοκολάτα σε ένα χώρο που θυμίζει καφέ βιβλιοπωλείου όσο είναι αναμμένα τα φώτα, αλλάζει όμως αμέσως χαρακτήρα μόλις χαμηλώσει ο φωτισμός. Όλη αυτή την ώρα μας συντρόφευε μουσικά το καινούργιο cd των Ενδελέχεια «Σ' ένα μεγάλο αύριο», που βοήθησε για μια γρήγορη επανάληψη των καινούργιων τραγουδιών που θα ακούγαμε σε λίγο.

Και εκεί που το cd έφτανε στο τέλος και αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε αν θα το ξανακούγαμε απ' την αρχή τα φώτα χαμήλωσαν και οι άνθρωποι του Ιανού μας παρουσίασαν τον Αργύρη Ζήλο. Ο ίδιος στάθηκε στην μουσική ποικιλία του δίσκου και παρότρυνε το συγκρότημα να εξασκήσει ακόμα περισσότερο αυτό το λεπτό φλερτ με συγγενικά μουσικά είδη, ενώ ο Γρηγόρης Ψαριανός που ακολούθησε προτίμησε να σταθεί στην δεκαπεντάχρονη πορεία του γκρουπ και στο επίτευγμά τους να ξεπεράσουν τις δυσκολίες και να επιζήσουν εκεί που άλλοι δεν τα κατάφεραν. Οι ίδιοι οι Ενδελέχεια αναφέρθηκαν με πικρία στη προηγούμενη εταιρεία τους και στην αδιάφορη συμπεριφορά της οποίας ήταν αποδέκτες. Αμέσως μετά οι πρώτες νότες του «Όρκου» ήχησαν στην αίθουσα.

Ακολούθησε μια σειρά τραγουδιών από το «Σ' ένα μεγάλο αύριο» μεταξύ των οποίων το δημοφιλές «Κάτι τους δένει» και το «Ήλιος και μπόρα» που έπαιξαν μαζί με τον Στάθη Δρογώση, ο οποίος συμμετέχει και στο δίσκο. Και εδώ πρέπει να αναφέρω τις μεγάλες απουσίες της βραδιάς, δηλαδή τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και τη Μάρθα Φριτζήλα, που επίσης συμμετέχουν στο δίσκο, καθώς και τον Ναμπίλ – Γεώργιο Αλ Σαΐγ που δεν μπορούσε να βρίσκεται εκεί λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων. Κάπου στη μέση του προγράμματος το γύρισαν στις – όπως είπαν - «λαϊκές τους επιτυχίες» και μας χάρισαν ένα ποτ πουρί από τα δημοφιλέστερα τραγούδια τους («Δεν είμαι αυτός που θες», «Βουτιά από ψηλά», «Που να σε βρω», «Διαμαντένια προβλήτα») καθώς και το «Εδώ μωρή, θα λέγεσαι Μαρία» ένα τραγούδι από τον προηγούμενο δίσκο τους που δεν ακούστηκε όσο θα έπρεπε.

Έπειτα επιχείρησαν να φύγουν, αλλά επέστρεψαν πολύ σύντομα συνεχίζοντας το ποτ πουρί από εκεί που το αφήσανε και κλείνοντας το σύντομο πρόγραμμα τους με το (αγαπημένο μου) «Τι τραγούδι να σου πω». Και επειδή παραπονέθηκαν ότι ο κόσμος το θεωρεί τραγούδι του Γιάννη Κότσιρα, εξαιτίας μιας live εκτέλεσης που
είχε κάνει πριν χρόνια, το γράφω εδώ και το δηλώνω, είναι Ενδελέχεια! Για το τέλος έπαιξαν άλλη μια φορά το «Κάτι τους δένει» και αποχώρησαν στις έντεκα ακριβώς.

Επειδή, όπως είπα και πιο πάνω ήταν η πρώτη φορά που τους έβλεπα live, εντυπωσιάστηκα από το πόσο καλοί είναι. Έχουν νεύρο, ένταση, χιούμορ και μια απρόσμενη μελωδικότητα εκεί όπου χρειάζεται. Επίσης, έχουν ένα φανατικό κοινό που τους ακολουθεί παντού και ξεκινάει από το forum του site τους. Οι forumistas όπως τους αποκαλούν και ιδιαίτερα ο πρόεδρος τους, δεν δίστασαν ακόμα και να ανέβουν στη σκηνή για να ...βοηθήσουν στα φωνητικά του «Δεν είμαι αυτός που θες», αποδεικνύοντας μας πόσο άμεση μπορεί να είναι η σχέση θαυμαστών και συγκροτήματος όταν υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός. Και ενώ παρέσυραν μια ολόκληρη αίθουσα, από τους μεγαλύτερους μέχρι τους νεώτερους να τραγουδούν μελωδικά το ρεφραίν, συνειδητοποίησα πως αντίθετα από τον τίτλο του τραγουδιού τους, οι Ενδελέχεια πλέον είναι ...ακριβώς αυτό που θέλουμε!

Αποκλειστικές φωτογραφίες του Music Corner από τη βραδιά

Ο γνωστός δισκοκριτικός Αργύρης Ζήλος

Ο Γρηγόρης Ψαριανός, παλιός τραγουδιστής και νυν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ

με τον Στάθη Δρογώση...

***Απαγορεύεται η αναδημοσίευση υλικού γραπτού ή φωτογραφιών, χωρίς την άδεια του Music Corner...