Την δεύτερη συναυλία της έδωσε η Gloria Gaynor επί ελληνικού εδάφους για φέτος. Μετά τους funs της Θεσσαλονίκης σειρά είχε το κοινό της Αθήνας, που το βράδυ της Τετάρτης 9 του μηνός παραδόθηκε στην θεσπέσια φωνή της ερμηνεύτριας!

Αν και είχε πολύ ζέστη εκείνη τη μέρα, ξεκίνησα από νωρίς να ανέβω Λυκαβηττό όπου θα δινόταν η συναυλία για να χαζέψω λίγο και την υπέροχη θέα, βλέποντας όλη την Αθήνα πιάτο. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής η ανταπόκριση του κόσμου δεν ήταν αυτή που περίμενα, τα ταμεία για τα εισιτήρια ήταν ανοιχτά μέχρι τη τελευταία στιγμή ενώ το μισό θέατρο ήταν σχεδόν άδειο.

Ο ήλιος άρχισε να δύει σιγά-σιγά και ένα απαλό αεράκι δρόσιζε τον κόσμο ύστερα από μια ηλιόλουστη και κουραστική μέρα. Είχα κάτσει αναπαύτηκα στο πορτοκαλί διάζωμα του θεάτρου, χωρίς να έχω κόσμο δίπλα μου, έτοιμη να απολαύσω την συναυλία. Ο DJ ανέλαβε να ανάψει λίγο τα αίματα πριν μας ...αναλάβει η Gloria! Το σκηνικό πάντως είχε γίνει ειδυλλιακό, ο ήλιος είχε πέσει, το αεράκι φυσούσε αναζωογονητικά και οι αντανακλάσεις από τις discoμπάλες χτυπούσαν στα βράχια γύρω από το θέατρο ...πραγματικά υπέροχα!

Επιτέλους, οι πρώτες νότες παίζουν και ακούγεται η φωνή της Gaynor χωρίς όμως να την βλέπουμε! I am what I am. Το κοινό αρχίζει να φωνάζει το όνομα της και να χειροκροτεί, η μεγάλη diva της διεθνούς σκηνής παρουσιάζεται στο κοινό της που την αποθεώνει. Αφού μας καλωσόρισε στην συναυλία και μας ευχαρίστησε (στα ελληνικά) μας υποσχέθηκε ένα υπέροχο δίωρο πάρτυ γεμάτο χορό και τραγούδι. Όπου και να γύριζα το βλέμμα μου έβλεπα ανθρώπους, ζευγάρια ή ακόμα και μόνους τους, που χόρευαν με την ψυχή τους, αψηφώντας τα βλέμματα των γύρω τους και χωρίς να δίνουν σημασία στον κόσμο. Άκουγαν μόνο την φωνή της τραγουδίστριας και ταξίδευαν με τα τραγούδια της, χόρευαν (χωρίς να ορίζουν χέρια και πόδια!) λες και βρίσκονταν κάπου τελείως διαφορετικά, μόνοι τους, κυριολεκτικά ξέδιναν!!!

Η Gaynor, ευχαριστούσε το κοινό σε κάθε ευκαιρία και μας προέτρεπε να τραγουδάμε μαζί της, ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς ήταν οι διασκευές που είχε ετοιμάσει προσθέτοντας πάντα την προσωπική της σφραγίδα (Every breathe I take, Killin me softly, Stop in the name of love) επιβεβαιώνοντας έτσι το μεγάλο της ταλέντο. Σαν grand finale μας κράτησε το διαχρονικό, all time classic, πολυαγαπημένο (και λίγα λέω) "I will survive" που το κράτησε περίπου 5 λεπτά! Εννοείται ότι περιμένοντας πως και πως αυτό το τραγούδι με το άκουσμα απλά των πρώτων στίχων, ουρλιάζαμε σαν παιδιά και πεταχτήκαμε ξανά όρθιοι, η τραγουδίστρια μας άφηνε να τραγουδάμε μόνοι μας ενώ μας φώναζε "Πάμε άλλη μια φορά", "Πάλι, πάλι"... αφού μας έβλεπε να το απολαμβάνουμε όσο τίποτε άλλο!

Η βραδιά ήταν πολύ ωραία παρόλο που κάποιες στιγμές ίσως κουραστήκαμε λίγο, το σκηνικό του θεάτρου του Λυκαβηττού μαζί με το ρεπερτόριο και την φωνή της τραγουδίστριας μας ταξίδεψαν σε μια άλλη δεκαετία και σε μια ανεμελιά που έχουμε λίγο ξεχάσει.

Με το τέλος της συναυλίας δεν φεύγαμε από το θέατρο αλλά μένοντας εκεί φωνάζαμε να ξαναγυρίσει η Gloria και φυσικά χειροκροτούσαμε. Πως ήταν δυνατόν να μας χαλάσει το χατίρι; Ξαναγύρισε μαζί με την ομάδα της και τους μουσικούς της χαρίζοντας μας λίγα λεπτά ακόμα.

Κάπου εκεί κατάλαβα ότι δεν έχει σημασία αν ο χώρος ήταν γεμάτος από κόσμο ή όχι, σημασία είχε ότι ο κόσμος αυτός πήγε αποκλειστικά για την Gloria Gaynor, να την ακούσει, να της δείξει την αγάπη του και να ξεφύγει από τα άγχη της καθημερινότητας ακούγοντας τα τραγούδια της που έχουν σημαδέψει και χαρακτηρίσει στιγμές από τις ζωές μας!!!

***Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού γραπτού ή φωτογραφιών, χωρίς την άδεια του Music Corner...