"Πώς το κάνεις" μας ρώτησε ο Κωνσταντίνος Θαλασσοχώρης, την Τρίτη το βράδυ (26/2) στο ZAZZIUM!

Η πρόσκληση που έφτασε τα χέρια μου, καλαίσθητη και σαφής έγραφε "ο Κωνσταντίνος Θαλασσοχώρης, σας προσκαλεί την Τρίτη 26 Φεβρουαρίου, στις 22:00 στο ZAZZIUM για την παρουσίαση του cd "Πώς το κάνεις". Σας περιμένουμε"... Λιτή και περιεκτική στο σύνολό της τα είχε όλα! Στοιχεία για το γεγονός, πού ακριβώς θα πάμε (οδό - αριθμό - τηλέφωνο), την εταιρεία παραγωγής αλλά και φωτογραφία του καλλιτέχνη. Να ξέρουμε ποιον θα συναντήσουμε. Όχι οτι μας είναι άγνωστος. Κάθε άλλο!

Ο Κ. Θαλασσοχώρης έκανε αισθητή την παρουσία του από την πρώτη στιγμή. Συμμετέχοντας στο FAME II, με την φωνή του, τις μουσικές του γνώσεις, το χαρακτήρα του, το στυλ του αλλά και την εικόνα του. Ενας τραγουδιστής και τραγουδοποιός που σίγουρα δεν περνά απαρατήρητος.

Λίγα λεπτά πριν τις 10 βρεθήκαμε με τη φωτογράφο του Music Corner Μαρία Παπαγεωργίου, Διδότου και Ιπποκράτους, στην είσοδο του διώροφου νεοκλασικού κτιρίου όπου μας περίμενε ήδη ο καλλιτέχνης. Πραγματικά πολύ φιλόξενος και όμορφος χώρος. Στο κεφαλόσκαλο μας υποδέχτηκε ο χορηγός της βραδιάς και χαμογελαστές κοπέλες θέλησαν να μας κεράσουν ουίσκι (από τα καλύτερα στο είδος τους). Αρνηθηκα ευγενικά, είχα διάθεση να χορέψω περισσότερο παρά να πιω κάτι.

Το ισόγειο του παλιού σπιτιού έχει μετατραπεί από τους σημερινούς ιδιοκτήτες σε ένα φιλικό και ζεστό μπαρ με μικρούς (η αλήθεια να λέγεται) χώρους αλλά πανέμορφους και αρκετά λειτουργικούς. Διακριτική η διακόσμηση, ψηλά σκαμπό γύρω και λίγα τραπέζια, οι περισσότεροι έπιναν το ποτό τους τριγυρίζοντας όταν φτάσαμε.

Ο Κωνσταντίνος ήταν ήδη εκεί ευγενικός, με λευκό πουκάμισο επιμελώς ατιμέλητα φορεμένο, μαύρο στενό παντελόνι. Μοναδικό στολίδι η λεπτή δερμάτινη γραβάτα χαλαρά δεμένη στο λαιμό, και μόνο αξεσουάρ το μαύρο σκουφάκι στο κεφάλι. Χαμογελαστός και αηκίνητος, όσο τον παρακολουθούσα, υποδεχόταν τους φίλους, τους γνωστούς του και φυσικά τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης εγκάρδια. Μου φάνηκε ιδιαίτερα λαμπερός τη συγκεκριμένη βραδιά.

Αρκετός ο κόσμος από νωρίς και όσο η ώρα περνούσε κι άλλοι φίλοι και γνωστοί του προστέθηκαν στη ...συντροφιά. Ανάμεσά τους διακρίναμε τον συνθέτη Αντώνη Γούναρη, τον Κώστα Τουρνά με την παρέα του, τον Γιάννη Ζουγανέλη, τον Άρη Δαβαράκη, την Τζούλι Μασσίνο, τον Ορφέα Αυγουστίδη, τον Γιώργο Τεντζεράκη, τη Θεοδώρα Βουτσά, τον Κώστα Αποστολάκη και αρκετούς συμπαίκτες του από το FAME II.

Ως τις 11 μμ ξένη χορευτική μουσική του '80, μας παρέσυρε να λικνιστούμε στο ρυθμό. Μετά ο νεαρός καλλιτέχνης πλησίασε το μικρόφωνο αναλαμβάνοντας να αυτοσυστηθεί (κατά κάποιον τρόπο) και να υπερασπιστεί με τον καλύτερο τρόπο την νέα του δουλειά. "Καλησπέρα σε όλους! Ευχαριστώ όλους εσάς και την εταιρεία, ήταν τα πρώτα λόγια του Κωνσταντίνου. Ευχαριστώ πάρα πολύ όλους τους φίλους που ήρθαν αλλά περισσότερο τον Γιάννη Ζουγανέλη, τον Κώστα Τουρνά και την κυρία Τζούλι Μασσίνο. Ακούστε τι θα κάνουμε. Θα τραγουδήσουμε παρέα".

Δίνοντας το σύνθημα λοιπόν, ξεκίνησε η εισαγωγή από το νέο του τραγούδι, που έδωσε τον τίτλο σε ολόκληρο τον δίσκο "Πώς το κάνεις". Ο ίδιος, στέκεται μπροστά στην αφίσα - εξώφυλλο που καλύπτει μεγάλο μέρος του τοίχου και τραγουδά ζωντανά "...πώς το κάνεις... τι όμορφη που είσαι... σε σκέφτομαι γυμνή...".

Όλοι οι καλεσμένοι, αλλά και οι θαμώνες του μαγαζιού, όρθιοι κοντά του, εκμεταλλευόμενοι ακόμα και δύο χιλιοστά ξύλινου πατώματος, καταβάλλοντας προσπάθεια να σταθούμε, βρεθήκαμε αρκετά στριμωγμένοι, ανάμεσα σε κάμερες και φωτογράφους, αλλά και σε απόσταση αναπνοής από τους διάφορους γνωστούς καλλιτέχνες φίλους του Θαλασσοχώρη.

Με πολλή διάθεση και πλατύ χαμόγελο ο καλλιτέχνης συνέχισε. "Να είστε καλά, σας ευχαριστώ πολύ. Αν θέλετε ακούστε την ιστορία του επόμενου τραγουδιού. Εχει ιδιαίτερη ενορχήστρωση. Λέγεται "Συγνώμη" και γράφτηκε για να τονίσει πώς από τότε που υπάρχει η συγνώμη χάθηκε το φιλότιμο. "...και τι να λέει που ζητάς συγνώμη... άλλαξε ο κόσμος όταν φτιάχτηκε η λέξη..."

Μας εξηγεί πως στο νέο του CD (που πρόκειται για maxi single) οι στίχοι και η μουσική είναι δικά του σε όλα τα κομμάτια. Εκτός από το ομότιτλο στο οποίο έχει γράψει μόνο τους στίχους.

Μας τραγούδησε ζωντανά 3 - 4 νέα τραγούδια του, σχεδόν από όλα τα είδη μουσικής. Ποπ, μπαλάντα, λαϊκό, όλα τα είχε. Προσεγμένα και μετρημένα. Ομορφα ακούστηκαν έτσι, ζωντανά, αν και ο χώρος δεν ήταν ο πλέον κατάλληλος για ...συναυλία. Μ' αρεσε όμως η καινοτομία της βραδιάς, να ακούσουμε τα τραγούδια live και όχι από το CD όσο ο καλλιτέχνης κι εμείς θα τριγυρίζαμε "άσκοπα" στο μπαρ πίνοντας το ποτό μας. Ακόμα και το "Φόρεμα το θαλασσί" ακούσαμε. Ανήκει κι αυτό στον νέο του δίσκο και, ελαφρά συγκινημένος θαρρώ, εξήγησε πώς το συγκεκριμένο τραγούδι θα βρίσκεται στην νέα του δουλειά και έτσι θα το έχει πάντα μαζί του. Μ' αυτό το τραγούδι του ανοίχτηκαν πόρτες, τον γνώρισε ο κόσμος και αγάπησε τα κομμάτια του.

Βλέποντας την ανταπόκριση του κόσμου αλλά κυρίως νιώθωντας τη ζεστασιά του έντονου χειροκροτήματος σε όλα όσα μας τραγούδησε μας ευχαρίστησε για μια ακόμα φορά. Επίσης ευχαρίστησε τους γονείς και την αδελφή του που του συμπαραστέκονται και που βρίσκονταν κάπου ανάμεσά μας.

Αν εξαιρέσουμε τον σχεδόν ασφυκτικά γεμάτο χώρο, περνούσαμε όμορφα έτσι ο νεαρός τραγουδιστής πρότεινε: "Αν το κοινό αντέχει, και αν το θέλετε, μπορούμε να συνεχίσουμε unplugged με δυο φίλους και δυο κιθάρες". Κι εμείς θέλαμε! Η αυτοσχέδια σκηνή στήθηκε λοιπόν σε λίγα λεπτά και να 'μαστε πάλι στις θέσεις μας όλοι έτοιμοι να τραβήξουμε τη βραδιά ως εκεί που δεν πάει άλλο! Κοντά του ήρθαν δύο μουσικοί, ο Γιάννης Πολιτάκης (αν άκουσα το όνομα σωστά) στο μπάσο και ο Χρήστος Μιχάλης στην ηλεκτρική κιθάρα. Ο Κωνσταντίνος Θαλασσοχώρης αγκαλιά με την ακουστική κιθάρα του μας χάρισε κάποια παλιότερα κομμάτια του και κάποιες διασκευές. Ετσι ακούσαμε για μια ακόμα φορά το "Stand by me" αλλά και το "Βράδια" (δικό του από τον πρώτο του δίσκο) ενωμένο με τρόπο μαγικό με το "Αν ο έρωτας ζει" του Κώστα Τουρνά. Στη συνέχεια με τη ζωντανή μουσική να συνοδεύει πολύ καλύτερα το κάθε τραγούδι, ακούσαμε διάφορα ξένα σε διασκευή αλλά και αγαπημένα τραγούδια άλλων ελλήνων καλλιτεχνών. Ολα εξίσου σωστά και με σεβασμό τραγουδισμένα.

Πλησιάζοντας στο τέλος μας χάρισε μια σπάνια στιγμή. Ενα τραγούδι ηπειρώτικο (από την πατρίδα του, όπως μας είπε) a capela το "Καίγομαι και σιγολιώνω και για σένα μαραζώνω, αχ τι καημός... μίλησέ μου μίλησέ μου, δυο λογάκια χάρισέ μου, αχ ο φτωχός...". Άρεσε! Το είδα στο βλέμμα του Γ. Ζουγανέλη και του Α. Δαβαράκη!

Η ώρα πλησιάζε 1:30 πμ όταν σιγά σιγά πλησιάσαμε την έξοδο ενώ εκείνος ακόμα τραγουδούσε ζωντανά και live για τους φίλους. Ήταν μια όμορφη βραδιά, χωρίς ιδιαίτερα φώτα και προβολείς, απόλυτα ταιριαστή με το προφίλ του καλλιτέχνη. Χαμηλών τόνων ο Κωνσταντίνος Θαλασσοχώρης αλλά με καλή "δυνατή" και καθαρή φωνή. Σίγουρα ήρθε για να μείνει στο χώρο. Σ' εναν χώρο που μέρα με την ημέρα αποδεικνύει πως δεν ανήκει σε ...Παρείσακτους (όπως ονομαζόταν το πρώτο συγκρότημα που είχε δημιουργήσει πριν από χρόνια)!

Καλή επιτυχία Κωνσταντίνε...

Περισσότερες φωτογραφίες από το event