Σε πείσμα της βροχής που προσπαθούσε να ...καταστρέψει την έξοδό μας, Παρασκευή βράδυ 23 Ιανουαρίου, μπήκα στο πρώτο ταξί που σταμάτησε με κατεύθυνση τη μουσική σκηνή "Μετρό" όπου ξεκίνησαν τις εμφανίσεις τους η Ευανθία Ρεμπούτσικα, ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος και η Έλλη Πασπαλά. Με έκπληξη άκουσα το ραδιόφωνο στο ταξί να παίζει ...κλασική μουσική! Ο ταξιτζής όμως μόλις βολεύτηκα στη θέση μου, έσπευσε να αλλάξει σταθμό: έβαλε ΕΡΑ-Σπορ! Είπα κι εγώ...! Αποφασισμένη πως τίποτα δεν θα μου χαλάσει το κέφι και τη βραδιά, λίγη σημασία έδωσα στις προτιμήσεις του οδηγού και τα προγνωστικά του εκφωνητή. Προτίμησα να κοιτώ την βροχή στο τζάμι και τη κίνηση στη διαδρομή.

Στις 10:30 μμ ήμουν στην είσοδο του "Μετρό" όπου χρειάστηκε να πω μόνο ότι έρχομαι από το Music Corner. Οι πόρτες όλες ανοικτές (& τα σκυλιά δεμένα!), βρέθηκε αμέσως το τραπέζι μας και πριν καλά καλά καθήσουμε ήρθε και το κόκκινο κρασί να συνοδέψει τη διασκέδασή μας. Αμέσως ένοιωσα ότι βρίσκομαι ανάμεσα σε φίλους. Η συγκεκριμένη μουσική σκηνή και οι άνθρωποί της, ξέρουν το μυστικό: από την πρώτη στιγμή νοιώθεις άνετα και όμορφα εκεί. Φιλική η ατμόσφαιρα, χαμογελαστά τα παιδιά που σερβίρουν, άμεση η εξυπηρέτηση, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Λέτε να φταίει ότι ήταν πρεμιέρα; Δεν νομίζω...

Μέχρι να περιεργαστώ τον χώρο και το κοινό, τα φώτα χαμήλωσαν και μια ομάδα ...μασκοφόρων εισέβαλε στη σκηνή! Οχι δεν ήταν ο Ζορό και οι φίλοι του... Απλά, σύσσωμη η Ορχήστρα του Δρόμου με τους μουσικούς και τους οικοδεσπότες της βραδιάς φορούσαν μάσκες, αποκριάτικες να τις πω, καλλιτεχνικές να τις πω, φιλοτεχνημένες και ιδιαίτερα περιποιημένες ήταν σίγουρα! Καθεμία με δικό της χαρακτήρα, κάθε μία ξεχωριστή, κάθε μία ταίριαζε στην προσωπικότητα του κατόχου της. Έτσι έντονα, πρωτότυπα και διαφορετικά ήρθαν όλοι πάνω στη σκηνή και με ..."Ενός λεπτού φιλί" μας έδωσαν μια μικρή γεύση του τι πρόκειται να ακολουθήσει.

Όταν οι μάσκες ...έπεσαν, όταν όλοι οι μουσικοί πήραν τις θέσεις τους, στο μικρόφωνο ήρθε ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος. Αφού μας καλωσόρισε, μας ευχαρίστησε για την παρουσία μας εκεί σ' αυτή την πρώτη πρώτη τους εμφάνιση στο "Μετρό", κάλεσε στη σκηνή τη νέα στρατολόγηση της ορχήστρας του. Η Ορχήστρα του Δρόμου απέκτησε πρόσφατα ένα νέο μέλος "Κυρίες & κύριοι η Ματούλα Ζαμάνη"! Συγκρατημένη παρουσία, καθαρή, δυνατή, όμορφη φωνή, σε κερδίζει με την πρώτη νότα νομίζω. Δεν ξέρω για τους υπόλοιπους, εμένα πάντως με κέρδισε! Οχι μόνο με τη φωνή της. Κυρίως με τη σωστή της άρθρωση. Μου άρεσε κι ο τρόπος της, το στύλ της, το απλό ντύσιμό της.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που βρεθήκαμε σε παράσταση της Ορχήστρας του Δρόμου, ούτε η μοναδική φορά που ακούσαμε ζωντανά την Ευανθία Ρεμπούτσικα, τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο και την Έλλη Πασπαλά. Ετούτη όμως η φορά ήταν διαφορετική! Μεγάλο μέρος του προγράμματος ήταν αφιερωμένο στις μουσικές που έχουν γράψει και οι δύο για ταινίες. Πώς να σας το περιγράψω; Σαν να ζούσαμε μέσα σε παραμύθι! Από τις σπάνιες φορές (αν όχι η μοναδική) που ένοιωθα πως οι νότες γίνονται εικόνες, οι μελωδίες λόγια (κι ας έλειπαν οι στίχοι), η μουσική γέμιζε την αίθουσα, τον χώρο, έφτανε στον κόσμο, άγγιζε όλους μας έμπαινε μέσα στην ψυχή μας. Ταξιδέψαμε μαζί τους. Με τη δεξιοτεχνία των μουσικών, με την διάθεση για παιχνίδι όλων, με το κέφι που επικρατούσε πάνω στη σκηνή, δεν γινόταν παρά να "δεθείς" μαζί τους. Μας παρασύρανε! Μας πήραν στο χορό τους, μας δέχτηκαν ανάμεσα στις μελωδίες τους, μας χάρισαν υπέροχες μουσικές.

Με τη δική τους βοήθεια και τη δική τους έμπνευση περάσαμε τα δύο πέλαγα κι από το Ιόνιο διασχίζοντας το Αιγαίο περάσαμε "απέναντι"! Βρεθήκαμε στα παράλια της Μικράς Ασίας, απολαύσαμε τη μουσική της ταινίας "Πατέρας & γιος", ταξιδέψαμε ως την Πόλη για να γευτούμε, για μια ακόμα φορά την "Πολίτικη κουζίνα" και να την χαρούμε και πάλι! Μυρωδιές, γεύσεις και μελωδίες ανακατεύτηκαν γλυκά ολόκληρη τη βραδιά.

Πότε με την σπάνια εκφραστικότητά της η Ελλη Πασπαλά, πότε με την, μοναδικής ποιότητας, φωνή της, μας έπαιρνε σε μονοπάτια άγνωστα και τόσο γοητευτικά. Άλλοτε πάλι οι μουσικοί με την τέχνη τους και την αγάπη τους για την ίδια την μουσική, μας παρέσυραν με τις μελωδίες τους και μας άφηναν να ονειρευτούμε. Οχι, δεν κοιμόταν κανείς! Ισα ίσα που συμμετείχαμε όλοι στην παράσταση. Μέχρι και ...καραμούζες για να δίνουμε ήχο και ρυθμό μας μοίρασαν! Κι ήταν όμορφο. Ενα παιχνίδι. Ανταποκριθήκαμε όλοι στο κάλεσμα και στο... σφύριγμα. Άξιο νέο μέλος της ορχήστρας η νεαρή Ματούλα Ζαμάνη, με την ερμηνεία της σε αγαπημένα τραγούδια, μας απέδειξε ότι έχει το ..."X-Factor" κι ας μην ζυγίζει μόνο 45 κιλά, κι ας μην βαραίνουν οι βλεφαρίδες από τη μάσκαρα, κι ας μην φοράει το μίνι το λαμέ. Σεμνή, μετρημένη, συγκρατημένη κι όταν χαμογελούσε πολύ γλυκιά. Οσο για την Ευανθία Ρεμπούτσικα, μας μάγεψε! Φταίει το φωτεινό χαμόγελό της ...ίσως, φταίει η λαμπερή της παρουσία πάνω στη σκηνή ...ίσως, φταίει η τόσο φανερή αγάπη της για το βιολί... ό,τι κι αν πω... Ηταν μαγικά! Σ' όλα αυτά φυσικά, ακούραστος μαέστρος ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος με αστείρευτη έμπνευση.

Εξωστρεφείς, χαρωποί, παιχνιδιάρηδες μα πάνω από όλα δεξιοτέχνες οι μουσικοί. Εξωστρεφής, χαρούμενη, κεφάτη η μουσική. Μέσα από τις μελωδίες βρεθήκαμε στην "Αλεξάνδρεια" όπου συναντήσαμε "Εναν έρωτα φτηνό" κι όταν πια "Στα λιμάνια ανάψανε φωτιές" εμείς καταλάβαμε πολύ καλά πως "Το κακό από το καλό απέχει μόνο ένα γράμμα". Τραγούδησαμε το "Σ' αγαπώ" "...με το σώμα δίχως νου... με το μπλε και το μαύρο τ' ουρανού" μαζί με την Ελλη Πασπαλά, αφήνοντάς την αμέσως μετά να μας πει το αγαπημένο τραγούδι της Ευανθίας, τον "Αύγουστο" από το δίσκο "Ο χορός των άστρων". Ολοι μαζί τραγουδήσαμε το αγαπημένο του Αρη Δαβαράκη "Λέει, λέει, λέει", ο οποίος βρισκόταν στο κοινό, αλλά και άλλα πολλά αγαπημένα τραγούδια.

Πως έφτασε η ώρα 02:00 τα ξημερώματα ούτε που το κατάλαβα! Όταν άκουσα τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο να μας παρουσιάζει έναν έναν τους μουσικούς δεν πίστευα ότι είχε φτάσει η ώρα της καληνύχτας. Την Ορχήστρα του Δρόμου αποτελούν οι μουσικοί: ο Πάνος Δημητρακόπουλος (κανονάκι), ο Φέργκους Κάρι (κοντραμπάσο), ο οποίος αν δεν αγαπούσε τόσο πολύ τη μουσική θα μπορούσε να γίνει ένας εξαιρετικός χορευτής πιστεύω, ο Σπύρος Μοσχούτης (τύμπανα), ο Παντελής Στόικος (τρομπέτα, φλογέρα) και ο Ανδρέας Συμβουλόπουλος (πιάνο, πλήκτρα, ακκορντεόν και όχι μόνο (!) έπαιξε και κρουστά). Ήταν όλοι τους εξαιρετικοί. Δημιούργησαν μια μοναδική ατμόσφαιρα.

Στην επιστροφή σιγοτραγουδούσα...

"...Κι εσύ μου λες να ξεχαστώ, τον Αύγουστο να σβήσω από τους μήνες,
μα κι αν τις μνήμες πολεμώ στον Αύγουστο με πάνε πάλι εκείνες"...

κι είμαι σίγουρη πως θα θυμάμαι αυτήν την παράσταση στο "Μετρό" για πολύ καιρό...!

Περισσότερες φωτογραφίες από το event

***Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού γραπτού ή φωτογραφιών, χωρίς την άδεια του Music Corner...
*** Όλες οι φωτογραφίες έχουν τραβηχθεί με ψηφιακή μηχανή Olympus.